زیستن با پرسش یعنی چه؟
آیا ماندن با پرسش یعنی پاسخ نداشتن؟
راینر ماریا ریلکه شاعر آلمانی در نامههایش به یک شاعر جوان مینویسد:
اکنون با پرسشها زندگی کنید. شاید آنگاه، به تدریج و بیآنکه خود متوجه شوید، روزی در آیندهای دور، باز زندگی کردن به درون پاسخ راه پیدا کنید.
مدتهاست که در متون و رویکردهای مختلف درباره ارزش زیستن با پرسشها میخوانم. از عجله نکردن برای یافتن پاسخ و اینکه پرسش از پاسخ مهمتر است. من فکر میکنم میتوانم در مورد اینکه چه نوع پرسشهایی خوب و گشاینده است و چه نوع پرسشهایی محدودکننده است صحبت کنم و آنها رو بهخوبی از هم تشخیص بدم. اما هنوز نمیدانم ماندن با پرسش یعنی چطور بودن؟
این سوال برایم پررنگ است که:
زیستن با پرسش واقعا یعنی چه؟
اگر با پرسش زندگی کنیم چه اثری دارد؟ چه چیزی متفاوت میشود؟
چطور میتوان واقعا با پرسش ماند و زندگی کرد؟
آنهم در دنیایی که روزانه تو را تشویق به یافتن، موضع داشتن و پاسخدادن میکند.
آیا ماندن با پرسش یعنی پاسخ نداشتن؟
اگر دربارهٔ این پرسش فکری داری یا منبعی میشناسی، برایم بنویس.