عبور از رنجهای بیننسلی
این ایبوک به تجربههایی میپردازد که فردی باقی نمیمانند و در یک زندگی یا یک نسل متوقف نمیشوند. ترومای جمعی را نه یک رویداد، بلکه فرآیندی میبیند که از طریق بدن، سکوت، روایتهای اجتماعی، تاریخ و مکان منتقل میشود و بر شیوهی بودن ما در جهان اثر میگذارد. هدف متن درمان یا ارائهی راهحل نیست؛ تلاشی است برای دیدن و نامگذاری رنج مشترک، بدون سادهسازی یا انکار.