امیر مهرانی

مواجهه اتفاقی با نقاشی‌های ادوارد هاپر، خاطرات تنهایی نوجوانی و تماشای آدم‌ها از پشت پنجره را برایم زنده کرد. روایتی از اینکه چگونه سکوت و تنهایی در نقاشی‌های هاپر، بهانه‌ای شد برای آغاز گفتگو در کارگاهی با چهل مشتری یک شرکت نرم‌افزاری.

یک گفتگوی کوتاه با پیرمردی در کنار خیابان، یک آب‌نبات و چند توصیه‌ی ساده؛ مواجهه‌ای تصادفی که چیزی از کودکی، مراقبت و نیاز آدم‌ها به یکدیگر را زنده کرد.